top of page

Dieper in het bos

  • Foto van schrijver: wuytsjana
    wuytsjana
  • 6 feb
  • 2 minuten om te lezen

Deze week heeft Boef me overtuigd om weer eens dieper het bos in te gaan. Dat heb ik geweten.


Hij rook een knook, maakte ‘m buit en knabbelde er even aan, maar de wilde dieren hadden het merg er al uitgehaald. Hij verloor meteen zijn interesse, en trok me verder het bos in.


Ik heb er niet altijd zin in, want het vraagt veel concentratie, maar de zon scheen en ik was in een goede bui. Ik had mijn hardshell-wandelbroek aan tegen de doornen en mijn tuinschaar op zak, om de lastigste strengen los te knippen.


Boef begrijpt ondertussen dat het moeilijk voor me is, weg van de paadjes in het rommelige kreupelhout, zeker door de leiband die overal achter blijft haken, en door de steile afdalingen. Hij luistert steeds beter naar mijn aanwijzingen.


Tot hij een spoor van een ree vindt en zijn neus zijn verstand overneemt.


Ik zet me schrap, en suis als een waterskiër over de gevallen bladeren achter de gillende Boef aan.


Ik ken dit, ik kan dit, maar spannend is het elke keer.



Uiteindelijk kalmeert hij, het spoor verloren. Zodra hij weer rustig is, beloon ik hem. Dan schudt hij de stress van zich af en verbreekt daarmee de duivelse ban van zijn instinct. Pas dan kunnen we verder.


Wat zou ik hier graag even blijven zitten, op deze prachtige plek tussen de eiken waar geen mens ooit komt, maar stilzitten kan Boef niet in een bos. We kruisen een bergbeekje en drinken gulzig.


Dan maak ik een fout: na een omgevallen boomstam kom ik te snel recht, en een dikke, afgebroken tak boort zich in mijn zij. Meteen verschijnt een donkerrode plek ter grootte van een vuist, met daaromheen vijf pijnlijke schaafwonden van de puntige tak. Pijnlijk.


Dan zie ik, vlak voor ons, in het gefilterde boslicht, een manshoge helleborus. Stinkend nieskruid: veel te mooi voor zijn weinig aantrekkelijke naam.

Nooit zag ik zo’n groot exemplaar.


Mocht je je afvragen waarom ik me op een voorzet van Boef zo makkelijk in dat gevaarlijke bos laat lokken, dan groeit hier het antwoord. Hoe zeggen ze dat ook weer? Wie schoons wil zien, moet pijn lijden.


🏡 Meer foto's en filmpjes? Volg ons via Instagram.

❤️ Ontdek de boeken over Boef via onze uitgeverij www.pottwalpublishers.be.


Opmerkingen


bottom of page