De ene puppy is de andere niet

Het is fantastisch dat minister Ben Weyts meer regels invoert voor adoptie van dieren in het buitenland. Neem het aan van deze ervaringsdeskundige 😀

Maar op één essentieel punt brengen de nieuwe regels schade toe aan adoptiedieren, adoptanten én goede stichtingen. 

Waarom mag een buitenlandse asielhond pas komen vanaf 1 jaar? 

Je mist cruciale socialisatiemaanden. Wij hebben met Boef veel moeite gehad om dat goed te maken. Je wil het missen van die socialisatiefase toch niet in beleid verankeren? 

Waarom één jaar? Wie heeft daar voordeel bij? 

Mensen die graag een pup willen, hebben nu geen keuze meer. Zij kunnen enkel in het commerciële circuit een pup kopen. Want hoeveel pups zitten er vandaag in de Belgische asielen? Minder dan 30, volgens de adoptiewebsite van de Vlaamse overheid. 

Een goede stichting neemt vandaag al een dier terug als het niet lukt bij de adoptanten. Het is schitterend dat dat is verankerd. En verenigingen die een blanco strafblad moeten hebben? Geen dag te vroeg. 

Ik ben net als minister Weyts bezorgd over malafide organisaties. 

Dankzij Boef en zijn verhaal kreeg ik duizenden brieven van mensen die hun eigen adoptieverhaal met me deelden. Eén brief kwam van een vrouw die met een slechte stichting in zee was die het dier niet wilde terugnemen. Haar verhaal was een lijdensweg. Dank aan Ben Weyts om de cowboys en onkundigen te weren. 

Mag ik nu vragen om werk te maken van een véél groter probleem: de wantoestanden met de commerciële importpuppy? 

Wanneer worden de afspraken van uw administratie met buitenlandse hondenkwekers en exporteurs kritisch doorgelicht? 

De commerciële invoer van pups uit landen als Slowakije, Tsjechië, Hongarije en Bulgarije is geen randfenomeen, maar maakt deel uit van een officieel erkend systeem. 

Weet je om hoeveel puppies het gaat? Liefst 19.000 per jaar. 

Bijna 15x méér dan de asielhonden-en katten uit het buitenland, voor wie deze nieuwe regeling wél geldt. 

De risico’s zijn bekend: gesjoemel met leeftijd en vaccinaties, zieke of slecht gesocialiseerde pups, vervalsing van de herkomst van de dieren. Dit circuit voedt het dierenleed op grote schaal. 

Mensen die een pup kopen, zijn zich daar niet van bewust. 

Natuurlijk is het veel moeilijker om wanpraktijken in dit lucratieve circuit aan banden te leggen. Maar net daarom is het zo belangrijk. 

Schrap die schadelijke regel van één jaar voor buitenlandse asielhonden. Verbied een stichting niet om pups te plaatsen. 

Dat is geen detail. Dat is een beleidskeuze. 

Want anders bescherm je niet de hond. 

Dan bescherm je de markt voor gekweekte pups.

#SchrapDieRegel 

Ik vraag het voor een vriend. Mijn beste vriend. Of zoals Boef zelf zegt: alsjeblieft, minister Weyts?