Onderweg

Het was fijn om weer in Antwerpen te zijn. Ook plezant: doorheen Frankrijk reizen — die trip heen en weer naar de Pyreneeën is als een vakantie.

We bezoeken fijne stadjes, en we hadden de zon aan onze zijde. Boef haalde zijn hartje op.

Hoe fijn het ook is, ik heb altijd wat extra tijd nodig om alle stadsindrukken te verwerken. Zoals ik schreef in in Terug naar de natuur:

“Het gekke was: de eerste dagen in de stad voelde ik me energieker, krachtiger, socialer, gegronder. Het bos had me sterker gemaakt, alsof ik zelf wortels had gekregen en steviger in mijn schoenen stond. … Mijn zintuigen, empathie, intuïtie en geest waren aangescherpt en verdiept. Mijn prikkelgevoeligheid, incasseringsvermogen en levensritme bleven op bosstand staan. … Na een week begon ik te falen.”

Zeker Boefs kliniekpassage hakte er pittig in. Weer een van zijn negen levens kwijt. Ik ben gestopt met tellen. Ik nam even socialemediaverlof. Reculer pour mieux sauter.

Nu zijn we terug in het bos, met nog vele verhalen in petto.

“Waar is Boef nu eigenlijk het liefst? Toch wel in de bergen, zeker?”

Dat hoor ik vaak, maar ik durf het niet te zeggen.

Boef reist graag met ons mee naar de stad. Voor een obsessieve jachthond zijn er daar minder jachtprikkels. Dat doet hem deugd.

“Wat dan met die duizenden andere prikkels?”

In het begin had hij het er lastig mee. Nu doet hij het beter dan ik  We doen ook geen reusachtige wandelingen in de stad — er valt zo veel te ruiken op elke vierkante meter. In de stad zijn ook véél meer aardige hondjes en lekkere snacks te scoren, in al die fijne horecatentjes.

Ik geloof dat Boef, net als wij, van de afwisseling houdt. Alleen die autoreis telkens: wat vindt hij die vervelend! Het eeuwige tegenstribbeltoneeltje als hij weer moet instappen: moeten we nu écht weer verder? Wat is er mis met deze prachtige snelwegparking? 😂

Misschien proberen we volgende keer de trein wel eens.

In een van onze Antwerpse lievelingscafés: Den Engel. Na de stukjes kop op schoot. Je bent een kleine prins of je bent het niet.

Hotelpantoffels pikken: heerlijk!

Braaf mee op restaurant in ruil voor snacks.

Altijd in voor een feestje in de stad.

Boefs gedacht over graffitti

Dekentje moet mee naar het ontbijtbuffet.

Altijd maar dat kattenkijken in de Vlaamse voorstadstraten

Je denkt: zo’n lieve knuffel. Maar hij was naar de katjes aan ’t loeren

Aan de Kaaien… een paar dagen voor het drama.

Gelukkig met goede afloop

 Vroeger durfde hij niet bij het raam te komen op drie hoog in de stad, nu is hij er niet weg te slaan.

Soms zijn we al eens zonder Boef op pad, geloof het of niet 🫣

Lente in de stad, let’s go!

 Clermont-Ferrand is een aardige stad. We nemen de route via het Centraal Massief naar het zuiden, en da’s echt een fijne stop. Fijne horeca, mooie gebouwen, zoals de zwarte kathedraal uit plaatselijke lavasteen die ik natuurlijk niet op foto heb.

Sprookjes op de muur in Clermont-Ferrand.

Flappy terugzien is altijd een hoogtepunt. Net als haar toffe baasjes.

De prachtige tuin van mijn ouders in Schoten.

Een nachtelijk terrasje in Perpignan.

Lievelingsplek in de auto: tussen de baasjes  Op naar de bergen!

Ben je al ingeschreven voor onze nieuwsbrief? Ik stuur een paar keer per jaar een bericht. En je krijgt gelijk een geschenkje! Surf naar www.janaelza.com