Magische formules

Deze ochtend werd ik terug in de tijd geworpen.

Aan het einde van onze wandeling vroeg Boef me om nog even halt te houden op het bospad.

Kijken. Ruiken. Luisteren.

Tijdens ons eerste jaar samen was dat ondenkbaar. Toen slowden we nooit eens down. Boef zeulde me paniekerig en gejaagd door het dorp. Wandelingen waren martelgangen. Er was geen land met hem te bezeilen. Geen enkele training had effect. Geen enkel trucje werkte.

Want wat hij bovenal nodig had, was tijd. En geduld.

Blijven opdagen. Volhouden. En afwachten.

Misschien is dat wel het moeilijkste om onze honden te geven. We zijn het gewend dat we voor alles een oplossing kunnen kopen. We willen magische formules die meteen effect hebben. We zijn het gewend om de wereld naar onze hand zetten — daar zijn wij mensen experts in.

Maar sommige dingen laten zich niet afdwingen. Ze hebben tijd nodig om te groeien.

Trainers zeiden dat we nooit met Boef in een bos zouden kunnen komen.

Omdat hij altijd wilde jagen-jagen-jagen. Maar kijk nu. We wonen in een bos.

Versta me niet verkeerd: jagen is nog steeds zijn favoriete bezigheid 😀 Boef is en blijft een eigenwijze podenco. Maar hij heeft geleerd dat het leven ook meer is dan dat.

Zeven is hij nu. Vooral in het laatste jaar is hij heel erg veranderd.

Nu is hij degene die míj leert vertragen.

📚 Ontdek de boeken via www.janaelza.com

#rescue #patience #forestlife #dogs #dogbooks