Boef wist niet goed waar hij het had. Een poedelpup in huis! Hij snuffelde voorzichtig aan het kleine diertje. Toen het hem speels besprong, schrok hij zich een hoedje 😂 Zo’n koddig kereltje zag hij nooit eerder. We waren weer een poosje in de stad, en dat betekent dat er al eens aardige hondjes op bezoek komen. Zoals dit kleine aapje, de jongste telg van Joke. Ik zeg aapje, en dat is niet alleen maar schattig bedoeld. Zijn baasje Joke runt  @aapvzw  - ik heb al eens over he

Boefs BFF Flappy was op bezoek 😍 Wat zie ik dat spel toch graag! Ze hebben dezelfde pittige stijl. Bitey-face-fanaten. Af en toe klapperen de gebitten tegen elkaar, mijn tanden doen pijn als ik het hoor. Boef riskeert het op haar rug te klimmen, maar ze zwiert hem er fluks af. Zelfs na een jaar herkenden ze elkaar meteen. We gingen samen wandelen en op café. Elkeen kreeg een kauwstok. Boef liet hem links liggen, tot Flaps na het verorberen van de hare interesse kreeg. Dan we

Dat appeltje ligt daar niet toevallig. Boef kan er tientallen vinden in de tuin, maar de appels worden pas interessant als wij ze in een grote zak verzamelen en in de gang zetten om uit te delen. Dan pikt hij er eentje uit, soms twee, en loopt er een poosje mee rond, om ze dan weer te vergeten op de mat. 📚 Lees de Boef-boeken via https://www.janaelza.com/boef 🐾🏡 In 2025 verschijnt Boef. Terug naar de natuur , het vervolg op de eerste twee Boef-boeken. Na zijn tocht van wil

Die pootjes op mij wil zeggen: ik wil dat je opstaat, beweegt, in actie schiet. Doet hij ‘s ochtends ook, zijn pootjes over mij komen leggen, als hij vindt dat ik weer eens te lang in bed blijf liggen. Met andere woorden: elke dag, vanaf 1 seconde na half acht. Het blijft me fascineren hoe ze communiceren zonder te praten. Soms zegt hij hetzelfde door me lang aan te staren: kom op, actie! Of hij gaat naar een snoeppotje zitten kijken, da’s een makkelijke. Herkennen jullie dat

Ik bleef op school telkens als laatste over als er teams werden gekozen in de sportles. ‘Sluit maar ergens aan, Wuyts.’ Meester Jan, de turnleraar, had geen hoge pet van mij op. ‘Straks schiet je wortel!’ riep hij tijdens een voetbalmatch, toen ik de bal weer eens gemist had. Zeg 'coopertest’ en ik voel nog altijd een steek in mijn milt. Voor de rest vond ik het best oké op school, maar ‘lichamelijke opvoeding’ hadden ze voor mij part ‘lichamelijke afschrikking’ kunnen noemen

Sommige appels lagen half afgeknaagd op de grond, en Boef ontdekte de reden. Er zat een rat in de boom. Twee zelfs. Een verjoeg hij, de tweede bleef zitten. Ondanks zijn klimtalent kreeg hij ze niet te pakken. Boef heeft geen rem, hij zou op het dunste takje klauteren om zijn prooi te vangen. Het werd wat te link op het eind, dus we namen hem naar binnen. Morgen nog eens opnieuw kijken. Hopelijk is ze dan al verhuisd. 📚  Lees de Boef-boeken via https://www.janaelza.com/boef

Wie onze filmpjes volgt, heeft misschien de superschattige schaapjes van boerderij La Masou al eens zien opduiken. Hier in de Pyreneeën wandelen we geregeld tot genoegen langs die schattige langoren, die soms nieuwsgierig komen kijken naar die kleine zwarte krijger van ons. Hij heeft maar weinig oog voor hen heeft - hij doet alleen in wild en katten 🙄 Brébis, heten ze. ❤️ Ze geven melk voor de heerlijkste kazen, yoghurts en puddingen, en dat weet ik uit eerste hand, want Sof

Boef is nog niet 100% zeker of hij ze lust, maar in tussentijd blijft hij ze wel opeten voor de zekerheid. Altijd bereid om te helpen, plukt Boef de frambozen zelf ook van de struik. Hij ziet het ons doen en volgt ons voorbeeld. Hondenkleurenblind als hij is, ziet hij helaas het verschil tussen groen en roos niet goed 🙄 dus help ik hem een handje. Teamwork makes the dream work ❤️ #podenco   #rescuedog   #frambozen   #lovemydog   #hond   #adopteer   #supportshelters   #teamwo

Dit is het idyllische beeld. Van de schok was ik vergeten dat ik luttele seconden eerder deze foto had gemaakt. Dit was de werkelijkheid. Net toen ik mijn gsm terug in mijn zak had gestopt, en bedacht hoezeer ik uitkeek naar het ontdekken van de schatten op de rommelmarkt in het verschiet, moet hij ze in het vizier hebben gekregen. Normaal fixeert hij, gaat hij trillen en kan ik hem tijdig inhalen. Deze keer niet. Ik zeg ‘ze’ maar ik kan alleen maar vermoeden dat het

Eigenlijk hadden we hem curieuzeneuzemosterdhond moeten noemen, maar dat zou misschien wat onhandig zijn. Zo nieuwsgierig dat geen nis van het fort onverkend mag blijven. Ik schrik me een hoedje wanneer hij zonder verpinken een muur opspringt - ik heb geen idee wat er aan de andere kant is: een afgrond, een gapend gat, een kerker. Een kat, godbeware. Boef weet het ook niet, maar dat trekt hij zich niet aan. Altijd als eerste de trap af, het poortje door, het hoekje om: hij zo

Vroeg opgestaan om de hitte voor te zijn. Twee uur gewandeld in de ochtendkoelte. Er is er eentje heel blij met de zomerroutine, kijk 😍 Een van de voordelen van vroeg gaan wandelen bij deze hoge temperaturen, is dat we het stadje dan zien voor er iemand wakker is. We ontdekten dat, lang voor het openingsuur, de zwaluwen genieten van de verkoeling van het openbare zwembad. Het was een bijzonder waterballet waar ze in Parijs een puntje aan kunnen zuigen. Boef vond ook nog een

‘Er staan twee herten beneden die raar doen’, riep ik naar Marnix. Misschien was het omdat Boef naast me zijn kopje eraf kefte van opwinding dat ik niet meteen begreep waarom die twee sierlijke diertjes achter elkaar rondjes draaiden om de appelbomen. Ik leidde Boef af op klassieke wijze: binnenhalen, snoepjes strooien, stofzuigen (dat helpt vaak gek genoeg). Maar er was geen lievemoederen aan. Boef was bij het aanschouwen van het tafereel al even daas als die twee daar bened

Als we ‘s avonds langs zijn huis passeren, komt buurjongen Irrun soms nog even met ons mee. Hij gaat graag in de rivier liggen om af te koelen. Zoveel kabaal maken als Boef, die op de vissen blaft, hoeft niet meer voor de oude man. Maar fit is hij genoeg. Het is een groot genoegen om met twee honden te lopen die zo goed overeen komen. De jongens houden een voor mij zeer mysterieuze, eindeloze plaswedstrijd, en ik ben er niet uit wie wint. Als we thuiskomen, wordt Boef altijd

Gisteren was Marnix jarig. Hier waren we op terugweg van de verjaardagslunch die, zoals je ziet, uitstekend is bevallen. Boef heeft een goede vriendin in het restaurantje, de dochter des huizes. Ze is net zo dol op hem als wij. Ze is twaalf, schat ik, en zit dan een uur naast hem op de grond, en stopt hem af en toe een snoepje of een stukje brood toe dat we haar geven. Ze moedigt hem aan bij het vliegen vangen. En als hij het toelaat, streelt ze hem een uur aan een stuk, maar

Bergen en bossen herinneren je aan je nietigheid. Ze maken je nederig en confronteren je met de wilde, ongrijpbare, onverschillige oneindigheid van de natuur. Daarom vind ik ze zo bijzonder, denk ik. Geconfronteerd met zulke wonderlijke landschappen heb je niet langer het gevoel dat je de natuur kunt beheersen, zoals filosoof George Santayana zegt: ‘Het is passender jezelf als een uitloper van haar leven te zien; één dappere kleine kracht onder haar immense krachten.’ Of twee

Drie jaar geleden ontmoette Jana Elza Wuyts (°1981) in Spanje een wilde hond (°2019) en bracht het dier mee naar België. Het was het...

‘Boef. Hoe ik een wilde Spaanse berghond in huis nam’ vertelt het verhaal van Boef. Het is een relaas van een schier onmogelijke liefde....

Perscampagne en sociale media lanceren De zomer van 1939 in de top van meest verkochte boeken van Standaard Boekhandel.